बेसीशहर केवल एउटा नगरपालिका मात्रै होइन, लमजुङको आर्थिक, प्रशासनिक, शैक्षिक, पर्यटन र व्यावसायिक केन्द्र बन्ने ठूलो सम्भावना बोकेको शहर हो। यहाँको प्राकृतिक सौन्दर्य, भौगोलिक विविधता, कृषि, पर्यटन, व्यापार, शिक्षा, युवा जनशक्ति र सांस्कृतिक सम्पदा हाम्रो ठूलो पूँजी हो।
तर सम्भावना आफैँ विकासमा रूपान्तरण हुँदैन। त्यसका लागि दूरदृष्टि, स्पष्ट योजना, सक्षम नेतृत्व, इमानदार कार्यान्वयन र निरन्तर जनसहभागिता आवश्यक हुन्छ।
अबको बेसीशहर कस्तो बनाउने भन्ने प्रश्न केवल राजनीतिक दल वा जनप्रतिनिधिको मात्र होइन, बेसीशहरका प्रत्येक नागरिकको साझा प्रश्न हो।
१. योजनाबद्ध र व्यवस्थित बेसीशहर
अब बेसीशहरलाई टुक्रे योजना र तत्कालीन आवश्यकताका आधारमा मात्र होइन, कम्तीमा २०–३० वर्षको दीर्घकालीन दृष्टिसहितको मास्टरप्लान बनाएर अघि बढाउनुपर्छ। सडक, ढल, खानेपानी, पार्किङ, बजार व्यवस्थापन, फोहोरमैला, सार्वजनिक स्थल, आवास क्षेत्र र व्यावसायिक क्षेत्रलाई व्यवस्थित गर्दै बस्न योग्य, सुरक्षित र आधुनिक शहर निर्माण गर्नुपर्छ।
२. रोजगारी र उद्यमको केन्द्र
युवालाई विदेश जान बाध्य बनाउने होइन, बेसीशहरमै अवसर सिर्जना गर्ने नीति आवश्यक छ। स्थानीय उत्पादनमा आधारित उद्योग, कृषि प्रशोधन, पर्यटन व्यवसाय, सूचना प्रविधि, साना तथा मझौला उद्यम र स्वरोजगारलाई प्रोत्साहन गर्दै युवालाई सीप, पूँजी, प्रविधि र बजारसँग जोड्नुपर्छ।
युवा विदेश पठाउने होइन, युवालाई उद्यमी बनाउने बेसीशहर चाहिन्छ।
३. पर्यटनको नयाँ गन्तव्य
बेसीशहर अन्नपूर्ण पदमार्गको प्रवेशद्वार मात्र होइन, आफैँमा पर्यटन गन्तव्य बन्न सक्छ। प्राकृतिक सम्पदा, धार्मिक तथा सांस्कृतिक स्थल, होमस्टे, पदमार्ग, झरना, ऐतिहासिक क्षेत्र र स्थानीय खानालाई एकीकृत गरेर बेसीशहर पर्यटन सर्किट विकास गर्न सकिन्छ। पर्यटक आउने मात्र होइन, बस्ने, घुम्ने र खर्च गर्ने वातावरण बनाउनुपर्छ। यसबाट स्थानीय व्यवसाय र रोजगारी दुवै बढ्छ।
४. कृषिलाई व्यवसायसँग जोड्ने
कृषि हाम्रो परम्परा मात्र होइन, आम्दानी र रोजगारीको ठूलो आधार बन्न सक्छ। स्थानीय उत्पादनको पहिचान, आधुनिक कृषि प्रविधि, सिंचाइ, कृषि संकलन केन्द्र, चिस्यान केन्द्र, प्रशोधन र बजार व्यवस्थापन गर्दै किसानलाई उत्पादनदेखि बजारसम्म जोड्नुपर्छ। किसानले उत्पादन गर्ने, बजारले उचित मूल्य दिने र नगरपालिकाले सहजीकरण गर्ने प्रणाली विकास गर्नुपर्छ।
५. शिक्षा र स्वास्थ्यमा गुणस्तर
बेसीशहरलाई शिक्षा र स्वास्थ्यको क्षेत्रीय केन्द्र बनाउने लक्ष्य लिनुपर्छ। विद्यालयको भौतिक संरचना मात्र होइन, गुणस्तरीय शिक्षा, प्राविधिक तथा व्यावसायिक शिक्षा, डिजिटल शिक्षा र सीपमूलक तालिममा जोड दिनुपर्छ।
स्वास्थ्य क्षेत्रमा गुणस्तरीय सेवा, विशेषज्ञ सेवा, आधुनिक उपकरण र नागरिकमैत्री स्वास्थ्य प्रणाली विकास गर्नुपर्छ।
६. सफा, सुन्दर र वातावरणमैत्री शहर
फोहोर व्यवस्थापनलाई केवल उठाउने र फाल्ने विषयका रूपमा होइन, दीर्घकालीन वातावरणीय व्यवस्थापनको विषय बनाउनुपर्छ। घरबाटै फोहोर वर्गीकरण, पुनःप्रयोग, प्रशोधन, हरियाली क्षेत्र, सार्वजनिक पार्क र स्वच्छ सडक निर्माणमा विशेष ध्यान दिनुपर्छ।
सफा बेसीशहर केवल नगरपालिकाको मात्रै जिम्मेवारी होइन— हामी सबैको संस्कार हो बन्नुपर्छ!
७. प्रविधिमैत्री र पारदर्शी नगरपालिका
अब नागरिकले सामान्य सेवाका लागि कार्यालय धाइरहनुपर्ने अवस्था अन्त्य गर्नुपर्छ। नगरपालिकाका सेवा क्रमशः डिजिटल, छिटो, सरल र पारदर्शी बनाउनुपर्छ। बजेट कहाँ खर्च भयो? कुन योजना कति लागतमा बन्यो? कामको प्रगति कति भयो?—यी सबै कुरा नागरिकले सहजै हेर्न पाउने व्यवस्था हुनुपर्छ। कर तिर्ने नागरिकलाई सम्मान र सेवा पाउने नागरिकलाई सहजता—सुशासनको पहिलो आधार हो।
८. सबै क्षेत्र र सबै समुदायलाई समान अवसर
सम्पूर्ण भूभाग र गाउँ–टोललाई समान विकासको अवसर दिनुपर्छ। केन्द्र बलियो बनाएर होइन, सबै क्षेत्रलाई जोडेर समृद्ध बेसीशहर निर्माण गर्नुपर्छ।
अब बहस होइन, परिणाम चाहिन्छ
बेसीशहरसँग सम्भावना छ भन्ने कुरा हामीले धेरैपटक सुनिसकेका छौँ। अबको पुस्ताले फेरि सम्भावनाको कथा मात्र सुन्न चाहँदैन। आफ्नो शहरमै भविष्य देख्न सक्ने वातावरण चाहिएको छ।
त्यसैले अबको बेसीशहरको राजनीति व्यक्ति केन्द्रित होइन, नीति र परिणाम केन्द्रित हुनुपर्छ।
मेरो दृष्टिमा अबको बेसीशहर—
सम्भावनालाई अवसरमा,अवसरलाई उत्पादनमा,उत्पादनलाई रोजगारीमा, र रोजगारीलाई समृद्धिमा रूपान्तरण गर्ने बेसीशहर बन्नु पर्छ ।
हामीलाई अब केवल नयाँ सडक होइन, नयाँ सोच चाहिन्छ।
केवल नयाँ भवन होइन, नयाँ प्रणाली चाहिन्छ।
केवल बजेट होइन, बजेटको सही परिणाम चाहिन्छ।
केवल नेतृत्व होइन, जवाफदेही नेतृत्व चाहिन्छ।
अबको बेसीशहर—
सम्भावनाको चर्चा गर्ने शहर होइन,
सम्भावनालाई समृद्धिमा बदल्ने शहर बन्नुपर्छ।
-भोला शर्मा, बेसीशहर, लमजुङ
